Muazzez Uslu Avcı’dan ‘Varoluşun Çatlakları/Tekerrürün Diyalektiği ” 

 Bu kitap: Çağın gürültüsü içinde kaybolan insanın, kendi sessizliğine ve çatlaklarına doğru çıktığı derin ve şiirsel bir yolculuğun kitabıdır. Bu sayfalarda, dijital çağın yapay ışıklarından kaçıp analog gerçekliğe dönme cesareti arayan, fazlalıkların yükünden sıyrılmaya çalışan ve varoluşun anlamını kırılganlıklarında arayan bir sesle karşılaşacaksınız.
Yazar, ne hazır cevaplar ne de büyük laflar peşindedir. Aksine, bahçesindeki çatlamış toprakta kendi içindeki yarıkları gören, ekranların soğuk parıltısında ruhunu kaybetmekten korkan, kalabalıklar içindeki yalnızlığını mavi bir çiçeğin umuduna sarılan bir yolcu. Bu kitap, bir manifestodan  daha çok, okurla birlikte “acaba?” diye sorabileceği samimi ve dokunaklı bir sohbet.
Dijital çağın metafiziğinden “Görünmez Gözlükler”in eleştirisine, “Yersiz Yurtsuzlar Takımıldızı”ndan “Sınıfta Kalan Gezegen”in son baharına uzanan metinler, insanın modern dünyayla, doğayla, kendisiyle ve zamanla olan kopuk ilişkisini incelikle irdeliyor. Yazar, kırılganlığın bir zayıflıktan öte, bir nefes alma biçimi olduğunu hatırlatıyor: “Çatlak, kusur değil; nefes alma girişimidir.