Adem Dursun’dan “Şişeli Köy”

Bir köy düşünün…

Kızları evlenme çağına geldiğinde evlerinin çatısına bir şişe koyan, bunu görenlerin de o evde evlenmeye hazır bir genç kız olduğunu anladığı bir köy: Şişeli Köy.

Köyde herkes birbirinin hayatını bilir. Kimin kızı büyüdü, kimin oğlu evlenmek üzere, kimin ailesi ne kadar varlıklı… Söylenen her söz, yapılan her hareket kısa sürede köyün ortak meselesine dönüşür.

Fakat evlilik yalnızca iki insanın bir araya gelmesi değildir. Gelenekler, aileler, beklentiler ve çıkarlar da bu işin içindedir. Şişeli Köy’de kimi zaman bir çatıdaki şişe umut olur, kimi zaman dedikodunun bahanesi, kimi zaman da insanların kendi hayatları üzerinde ne kadar az söz sahibi olduklarını gösteren bir işaret.

Adem Dursun, Şişeli Köy’de küçük bir köyün gündelik hayatından yola çıkarak büyük bir toplumsal gerçeğe bakıyor. Mizahı elden bırakmadan; insanların zaaflarını, hesaplarını, evlilik telaşlarını ve geleneklerin görünmez baskısını anlatıyor.

Çünkü bazen bir köyü anlamak için meydanına değil, evlerinin çatılarına bakmak gerekir.