Mehmet Ali Güner’den “Kendine Geç Kalan Adam”

TANITIM YAZISI

Sığamadık bu dünyaya bir türlü. Hiçbir insan aklına sığınamadık. Her köşe başında bir pişmanlık, her kaldırımda bir umudun ölüsü. Gece, gece gibi değil; sabah, sabah olmaktan çok uzak. Mayıs geldi derken şubata düştük, kış bitti derken yaza küstük.

Ne sesimiz çoğaldı adını andıkça sevdanın, ne sevda sesimizde yankılandı. Kaydı gitti zaman kirpiklerimizden, o son damlayı da tutamadık. Delilik övülmez dedi birisi delirdiğini bilmeden.

Aklımız deliliğe bile yetmedi. Usulca öldük yaşamayı öğrenemeden, ölüm bile yüzümüze gülmedi. Şimdi ne bahçelerde çiçek açıyor ne kuşlar şakıyor telgraf tellerinde. Bir gri duman kaplıyor düşlerimizi, düşlerimiz ufalanıyor kim bilir kimin ellerinde.

Haydi, susma artık yokluğun büyük tanrısı, çak kibriti yansın ne varsa. Böyle ayakta çürüyüp gitmek yerine, bir anda ölelim onurumuzla…

Yazar: Mehmet Ali Güner
Kitabın Adı: Kendine Geç Kalan Adam
Yayınevi: Zey Kitap