İkbal Kaynar’dan “EYLÜLDEN KALAN”
KADIN ÖYKÜLERİNDEN OLUŞAN EYLÜLDEN KALAN ADLI KİTAP HAKKINDA
1-Onca kitaptan sonra neden öykü önce bunu açıklamam gerek.12 Eylül’e dair çok yazılar, kitaplar yayınlandı. Ben uzun uzun 12 Eylül tahlilleri yapmadan veya “Biz şunları yaptık, onlar şöyleydi bizim örgüt böyleydi “deyip nostalji yapmadan kendimce okuyanlara ya da o dönemi merak eden gençlere gerçekleri sunmak, yaşanılan gerçekliği mizah yollu anlatmak için öykünün daha iyi bir yol olduğunu düşündüm. Zaten yazacaktım bunları, yazmasaydım Sait Faik’in dediği gibi delirirdim sanır
2- 12 Eylül içimizdeki sanat aşkını ortaya çıkardı. Belki sanata o zor günleri yaşarken yeterince önem verseydik, sanatı küçümsemeseydik daha farklı olurdu her şey. Hep devrimden sonraya kalmıştı sanat ve estetik. Dönem gerçekten zordu ve mücadeleyi gerektiriyordu söz sahibi olmak ve hayatta kalmak için. Hep ertelemiştik mutlu olmayı, gülmeyi, sevgiliyle el ele dolaşmayı. Kendi koyduğumuz yasaklarla çoğu güzelliklerden yoksun kaldık.12 Eylül sonrası cezaevlerinde kimileri içinde gizlenen bu istekleri, yetenekleri açığa çıkardı yabancı dil öğrenerek, daha farklı kitaplar okuyarak, kimileri de şiir, roman yazarak, çeviri yaparak.
3-Eylülü daha çok erkekler anlattı. Kadınlar, kadın olmanın bilincine 12 Eylül sonrası vardılar. Erkekler ne denli kadın haklarından yana olduklarını söyleseler de, ataerkil düzenden ve kendilerinden kaynaklanan zaaflardan dolayı çoğu kez görmezden gelindi kadınlar. Oysa daha çok kadınlar vardı cezaevi önlerinde oğulları için direnen, yerlerde sürüklenen anneler olarak. Cumartesi Anneleri ve İnsan Hakları Derneğinin kurulması bunun en güzel örnekleridir.
4-Güneşli güzel günleri, özgürlükten, adaletten yana yarınları düşlüyorsak bu süreçle de yüzleşmemiz gerekir diye düşündüğümden o günleri ve hala üzerimizde olan etkilerini öykü olarak anlatmaya çalıştım. Okuyunca yüzlerde buruk bir gülümseme, bazen de iki damla gözyaşı olursa o günler unutulmasın ve tekrar yaşanmasın diyedir. ——Daha önce şarkı sözlerinde ve şiirlerde özlem ve özeleştiri temelinde dizeler yazmıştım. Şimdi de öykü yoluyla yazmaya ve düşleri büyütmeye devam diyorum yani… Eylül Sinmiş Üstümüze adlı şiirimin bir bölümünde şöyle demiştim;
“ Konmasa da kahkaha kuşları omzumuza sık sık
Yok saymadık gülüşleri
Kırık olsa da bir dalımız
Maviyi hiç unutmadık… “
YAZAR: İKBAL KAYNAR
ESER ADI: EYLÜLDEN KALAN
YAYINEVİ: Enki Yayınları
