Özgür Mercan’dan “Kumrulu Düşler”

çiçeklere su vermeyi unutma kumrum, emi
tanrı’nın verdiğini esirgeme tanrı’dan
unutma kuşları selamlamayı mesela
ve bildiğin bir şiir oku yağmurun altında
heyecanla el sallayan yapraklara

durma ömrün boyunca, hep ilerle
yürüdükçe açılır yorgun ayakların
gözlerini kapatmak saklanmak değildir ki
topu topu veda etmek değil mi hepsi
kabristanda yeşeren çiçekler gibiyken
cılız nefesin
susmak en kaba
en ilkel halidir
bencilliğin.